[15-06-2002]
Column door Kees Luesink, Wethouder Verkeer Gemeente Zutphen.
Gaan interactief beleid maken en duaal besturen samen?
Met het verkeersdiploma op de basisschool en later een duur betaald bewijs van rijvaardigheid is vrijwel iedereen in Nederland gecertificeerd verkeerskundige. Bovendien nemen deze ?verkeerskundigen? elke dag deel aan het verkeer en zitten zij niet achter een bureau om problemen te bedenken. Kortom, iedereen heeft verstand van verkeer en weet het beter. Verkeer is bij uitstek het beleidsterrein waar mensen actief in deelnemen en iedereen de beste oplossingen kent. Dit is voor volksvertegenwoordigers en voor beleidsmakers een ideale omstandigheid zou je denken. Een dankbaar onderwerp voor het interactief tot stand brengen van beleid. Voor de duaal besturende gemeenteraad is het bovendien een helder en concreet onderwerp waar de burger/kiezer grote belangstelling voor heeft. Zo eenvoudig is het niet. Verkeer is ingewikkeld, het kent een eigen ratio en het veranderen duurt lang. Ondertussen stuurt de burger iedere dag een voertuig of zichzelf door het verkeer met alle emoties van dien. Van ?Stop de Kindermoord? tot ?ANWB? bewegen de actiegroepen zich door ons maatschappelijk bestel. De ondernemers in de binnensteden zien de 45% automobilisten onder hun klanten als de enige garantie op inkomen. Onverlaten saboteren beweegbare palen (die de doorgang voor auto?s belemmeren) in kindvriendelijke woonwijken en zorgen er daarmee voor dat hulpdiensten niet op tijd kunnen komen. ?Tuftuf? propageert het vernielen van flitspalen en meent daarbij dat zij gevierd mogen worden als de echte helden die zich verzetten tegen groot onrecht. Ik voorspel dat het een hele klus wordt om al die geluiden, opvattingen en overtuigingen een plaats te laten geven in het ?samen? en interactief voor te bereiden beleid. Om bovendien de duale gemeenteraad vast te laten houden aan de vastgestelde hoofdlijn (bijvoorbeeld het VCP in onze stad) blijkt zonder duaal stelsel al moeilijk genoeg. De vertegenwoordigers van al die verkeerskundigen zijn tenslotte ook gewone mensen.
Met het verkeersdiploma op de basisschool en later een duur betaald bewijs van rijvaardigheid is vrijwel iedereen in Nederland gecertificeerd verkeerskundige. Bovendien nemen deze ?verkeerskundigen? elke dag deel aan het verkeer en zitten zij niet achter een bureau om problemen te bedenken. Kortom, iedereen heeft verstand van verkeer en weet het beter. Verkeer is bij uitstek het beleidsterrein waar mensen actief in deelnemen en iedereen de beste oplossingen kent. Dit is voor volksvertegenwoordigers en voor beleidsmakers een ideale omstandigheid zou je denken. Een dankbaar onderwerp voor het interactief tot stand brengen van beleid. Voor de duaal besturende gemeenteraad is het bovendien een helder en concreet onderwerp waar de burger/kiezer grote belangstelling voor heeft. Zo eenvoudig is het niet. Verkeer is ingewikkeld, het kent een eigen ratio en het veranderen duurt lang. Ondertussen stuurt de burger iedere dag een voertuig of zichzelf door het verkeer met alle emoties van dien. Van ?Stop de Kindermoord? tot ?ANWB? bewegen de actiegroepen zich door ons maatschappelijk bestel. De ondernemers in de binnensteden zien de 45% automobilisten onder hun klanten als de enige garantie op inkomen. Onverlaten saboteren beweegbare palen (die de doorgang voor auto?s belemmeren) in kindvriendelijke woonwijken en zorgen er daarmee voor dat hulpdiensten niet op tijd kunnen komen. ?Tuftuf? propageert het vernielen van flitspalen en meent daarbij dat zij gevierd mogen worden als de echte helden die zich verzetten tegen groot onrecht. Ik voorspel dat het een hele klus wordt om al die geluiden, opvattingen en overtuigingen een plaats te laten geven in het ?samen? en interactief voor te bereiden beleid. Om bovendien de duale gemeenteraad vast te laten houden aan de vastgestelde hoofdlijn (bijvoorbeeld het VCP in onze stad) blijkt zonder duaal stelsel al moeilijk genoeg. De vertegenwoordigers van al die verkeerskundigen zijn tenslotte ook gewone mensen.
