[12-06-2003]
Het aantal verkeersdoden in 2002 is weer licht gedaald ten opzichte van het jaar daarvoor. Dat is natuurlijk mooi. Toch kan het nog altijd beter. Zo zijn we,
ondanks alle inspanningen om de verkeersveiligheid op onze wegen te vergroten, blijkbaar niet in staat het aantal jongere verkeersdoden te verminderen. Uit cijfers van het CBS en AVV blijkt dat ruim een derde van de slachtoffers tussen de vijftien en dertig jaar oud is. De grenzen van een infrastructurele aanpak van verkeersonveiligheid komen langzaam in zicht. Een mensgerichte aanpak is het devies. Een instrument om mensen, en in dit geval met name jongeren, minder kwetsbaar te maken in het verkeer, is Permanente Verkeerseducatie. Maar dan moet verkeerseducatie niet ophouden bij de middelbare school. Ook daarna moet het bewustzijn van de verkeersdeelnemer op peil worden gehouden. Financiële middelen voor permanente verkeerseducatie zijn beschikbaar. Maar naast geld, vraagt het organiseren van permanente verkeerseducatie juist nadrukkelijk om samenwerking en partijen die de kar willen trekken. En dan niet in de vorm van een project, maar als vast onderdeel van aandacht en werk.
ondanks alle inspanningen om de verkeersveiligheid op onze wegen te vergroten, blijkbaar niet in staat het aantal jongere verkeersdoden te verminderen. Uit cijfers van het CBS en AVV blijkt dat ruim een derde van de slachtoffers tussen de vijftien en dertig jaar oud is. De grenzen van een infrastructurele aanpak van verkeersonveiligheid komen langzaam in zicht. Een mensgerichte aanpak is het devies. Een instrument om mensen, en in dit geval met name jongeren, minder kwetsbaar te maken in het verkeer, is Permanente Verkeerseducatie. Maar dan moet verkeerseducatie niet ophouden bij de middelbare school. Ook daarna moet het bewustzijn van de verkeersdeelnemer op peil worden gehouden. Financiële middelen voor permanente verkeerseducatie zijn beschikbaar. Maar naast geld, vraagt het organiseren van permanente verkeerseducatie juist nadrukkelijk om samenwerking en partijen die de kar willen trekken. En dan niet in de vorm van een project, maar als vast onderdeel van aandacht en werk.
