[02-07-2003]
- lokatie/gebiedsspecifieke aanpak
- meer fiets (en lopen) op korte verplaatsingen
- werkgerelateerde verplaatsingen (minder solo-auto)
- recreatieve verplaatsingen (minder auto, meer buitenspits)
- ketenmobiliteit
Slaagt vraagbeïnvloeding, wordt de bereikbaarheid dan beter? Antwoord eenduidig ja! Evenals de leefbaarheid en de verkeersveiligheid. Is het ook haalbaar? Opnieuw ja, maar het gebeurt niet vanzelf. Welbegrepen eigenbelang vormt op twee manieren een sleutelwoord. Enerzijds het welbegrepen eigenbelang van de reiziger. Die gaat pas over tot ander verkeersgedrag als hij daar beter van wordt. Dan is er de gedragsbeïnvloedende actor, dus een overheid, een private producent van vervoervoorzieningen of een lokatiehouder. Ook deze "sleutelhouders" (zij kunnen hun rechtstreekse relatie met reizigers benutten) werken vanuit welbegrepen eigenbelang. Ook de gevoelde haalbaarheid speelt een rol.
Alles goed en wel, denken/zeggen velen, maar.....
Dit wisten we toch al?
Inderdaad. Maar soms verdient het bestaande een nieuwe impuls.
Wat is nu het verschil met vervoermanagement?
Vervoermanagement is het deel van mobiliteitsmanagement dat de relatie werkgever- werknemer als uitgangspunt neemt. Van groot belang, maar beperkt.
De ervaringen uit de afgelopen jaren zijn niet hoopgevend.
Dat lijkt zo vanuit het landelijk perspectief, maar op decentraal niveau en bij private partijen zijn wel degelijk successen zichtbaar en klaar voor reproductie elders!
Wat is dan de rol van V&W?
Een drieslag: goede voorwaarden scheppen (motivatie, kennis, regelgeving, middelen), mobiliteitsmanagement samenhangend met het hoofdwegennet en de monitoringsrol.
Mobiliteitsmanagement??? Niet de heilige graal verwachten! Wel kansen zien en benutten aub. Voor uw eigen belang, en, maar dat hoeft geen overwegend motief te zijn: voor de reiziger en de maatschappij.