Het complot

Angst voor complotten overheerst ons land. Enkele LPF- voorlieden menen met een drastische uitbreiding van het aantal rijstroken de files in ? klap te kunnen oplossen. In het carnaval van meningen eisen zij meer asfalt en weliswaar direct. Een dergelijke ongenuanceerde oproep wordt als ongepast ervaren; het zou zelfs een complot kunnen zijn van de wegenbouwlobby.. Gesteund door de nieuw flinkse cultuur vielen nagenoeg alle vervoersplanologisch en verkeerskundig geschoolde scribenten over deze volkse mening en lieten niet na uit te leggen dat meer asfalt de files niet oplost?.

Een zo eensgezind geluid werd lang niet gehoord. In ieder geval zwegen deze deskundigen toen in ?97 Jorritsma twee miljard gulden uittrok voor extra rijstroken. En ook afgelopen april bleef het oorverdovend stil, na het besluit van Netelenbos om spitsstroken aan te leggen.

Wat zou Pim gewild hebben? Kennelijk zijn de LPF voorlieden onkundig met het feit dat hun verscheiden voorman zich op zijn racefiets door Groningen pleegde te verplaatsen, die hij flamboyant achter zijn voorzittersstoel in de vergadering parkeerde. Hij kende de problemen van het stedelijk verkeer als geen ander en ik meen zeker te weten dat hij zou pleiten voor meer rood asfalt op extra rijstroken voor fietsers. Hij wist met zijn ervaring in de volkshuisvesting van de samenhang van ruimtelijke ordening en mobiliteit. Het was goed leven in een vitale stad waar je loopt, fietst, en je je af en toe in je Jaguar of de lokale bus laat rijden.

Het regeerakkoord zet met woorden ook in op sterke steden, maar trekt er weinig middelen voor uit. De aangekondigde maatregelen beogen de zwarte asfaltstroken sneller door te drukken, geheel in de lijn met het beleid van Jorritsma en Netelenbos. Jammer, want er bestond nu zo?n mooie kans om ?onze steden te versterken ?de niet functionele hegemonie van RWS te doorbreken.

Het werkt bijna als een complot. RWS geeft, natuurlijk, prioriteit aan haar eigen verantwoordelijkheid, het hoofdwegennet, het zwarte en niet het rode asfalt. Daardoor bestaat er echter nauwelijks aandacht voor het onderliggende wegennet, laat staan voor fiets- en voetgangersnetwerken en al nauwelijks voor de samenhang. RWS bracht het hoofdwegennet tot vlak bij ieders voordeur, v? dichterbij dan bij onze buren. Maar enkel een autoweg met oprit is nog geen ?auto vervoersysteem?; daar horen ook de parkeerplaatsen en het onderliggende wegennet bij.

Wanneer De Boer en Kamp echt goed bereikbare en vitale steden willen, dan is de belangrijkste vraag niet hoeveel geld ze denken te investeren, maar vooral hoe zij het beheer van het autosysteem verdelen.
Oplossing: leg de verantwoordelijkheid per functionaliteit in ? hand: laat de provincie alle wegen bouwen - ook de fiets- en voetpaden. Laat vervolgens RWS het complete autonetwerk beheren, tot en met de erftoegangswegen in de steden en de parkeerplaats bij mij voor de deur. De gemeenten beheren dan de fiets- en voetpaden. Een dergelijke herschikking van verantwoordelijkheden lost de files binnen de kortste keren op. Het levert in ieder geval een leuk onderzoeksprogramma op.