[10-12-2002]
Er zijn nog maar weinig mensen te vinden in Nederland die met droge ogen verkondigen dat ouderen en gehandicapten tevreden moeten zijn met de specifieke voorzieningen die hen in het kader van de Wet voorzieningen gehandicapten worden geboden en niet moeten zeuren om een straat en een openbaar vervoer waar zij gewoon net als ieder ander zelfstandig gebruik van kunnen maken.
Hoe de straat moet worden ingericht en hoe een toegankelijke bus, tram of trein eruit ziet dat weten we ondertussen wel. Rapporten, handboeken, brochures, wenkenbladen, ze zijn er te kust en te keur. Dat er bij het ontwerpen van bijvoorbeeld betaalautomaten en stationshallen ook moet worden gedacht aan mensen die er niet iedere dag komen, zich er dus niet thuis voelen, die mogelijk slechtziend of slechthorend zijn, of anderszins beperkingen ervaren in hun bewegingen of gewoon moeilijk om kunnen gaan met al die machines, we weten het eigenlijk best.
Waarom brengen we onze kennis niet in de praktijk, waarom ondernemen we op dit punt nog zo weinig?
Niet omdat het allemaal al zo perfect is, want dat is het niet. Niet omdat het allemaal zo moeilijk en ingewikkeld is, want dat is het niet. Niet omdat het allemaal zo kostbaar is, want dat hoeft het niet te zijn.
In Nederland doen we niets alvorens we er goed over hebben nagedacht. En dat is goed, want voordat we erover hebben nagedacht en ons goed hebben ge?ormeerd en met jan en alleman over hebben gesproken, neen, overlegd, weten we ? ding al wel zeker: het is moeilijk en het gaat veel geld kosten. We weten niet hoeveel, maar wel dat het veel zal zijn en dus is het een probleem en dan liefst dat van een ander.
Investeren in kwaliteit zien wij niet als een kans, als een uitdaging. We kijken niet in de eerste plaats naar wat valt er mee te winnen, wie is er mee gebaat. Neen, de eerste gedachte is vaak: oh, jij wilt dit graag, dan is het jouw probleem en dan mag jij het oplossen.
Toch zijn ze er die bestuurders en hun medewerkers die zien dat het beter kan en ook beter moet. Die meteen door hebben dat er uiteindelijk voor iedereen winst mee is te behalen. Die niet in hun eigen kokers blijven zitten, maar alle krachten om hen heen mobiliseren en aan de slag gaan. Ik wou dat er meer van waren.
