CVV: kan het niet anders?

In grote delen van Nederland is in de afgelopen jaren CVV ingevoerd. Dit CVV biedt grote voordelen: garanties op de bereikbaarheid van het landelijk gebied, bereikbaarheid in de stille uren. Vervoer van deur tot deur en toegankelijk voor personen die niet zo makkelijk een bus of trein kunnen gebruiken. Kortom een product dat zijn bestaansrecht meer dan voldoende heeft aangetoond.

De keerzijde is er echter ook: hoge kosten door een lage efficiency van het vervoer. Door de nieuwe bekostigingssystematiek van het rijk en doorgaande groei van het vervoer worden veel vervoersautoriteiten met tekorten geconfronteerd. Voor de reizigers biedt CVV doorgaans niet de betrouwbaarheid die gewenst is. Zeker niet als een ketenverplaatsing wordt gemaakt.

Hoogste tijd dus voor een volgende stap. Een volgende stap in creatieve vervoerkundige oplossingen, in creatieve manieren om het vervoer in de landelijke gebieden te organiseren. De provincie Drenthe experimenteert met een bottom-up ontwikkeling van vervoerproducten vanuit de samenleving. De provincie Gelderland zoekt naar vervoerkundige alternatieven. En wat leert het buitenland ons: een breed scala aan kleinschalige flexibele vervoerdiensten, maatgesneden op de eisen en wensen in een gebied. Voorbeelden voor Nederland liggen voor het oprapen; servicelijnen, flexroutes, anrufsammeltaxen, community buses bieden vaak een goed product met meer vastigheid en betrouwbaarheid voor de reiziger en minder kosten voor de opdrachtgever. Tussen het traditionele Nederlandse CVV en de reguliere lijndiensten bestaan tal van slimme, effici?e en klantgerichte vervoervormen waarmee nog een wereld te winnen is. Tijd voor Nederland om hiermee aan de slag te gaan. Wie durft?