[24-10-2008]
Artikel dat op 5 oktober is verschenen in Verkeer in beeld.
Verkeerskunde is een technisch vak. Zo gaan professionals van overheden en bureaus daar meestal mee om. We onderzoeken wat, kijken naar de ‘vraag’ van de weggebruiker en ontwerpen een oplossing. Daarna monitoren en evalueren we of het allemaal werkt. Meten = weten immers...! Of toch niet? Menselijk hebben verschillende karakters. De ene mens is de andere niet, denk aan de verstokte automobilist versus de openbaar vervoer-freak. Maar ook automobilisten verschillen, in hun voorkeuren, hun wensen en hun gedrag. Juist door hier op in te zoomen, lukt het ons beter beleid te formuleren en maatwerkoplossingen te bedenken die echt werken.
Parkeerpsychologie
In andere vakgebieden, met name marketing en reclame, maar ook de makelaardij, wordt veel gewerkt met vier typen mensen. Hun karakters variëren van introvert, ingesteld op het collectief, tot extravert en individualistisch. Je hebt tevreden gebruikers van het openbaar vervoer, maar ook Alfa Romeo-coureurs met als persoonlijke motto: ‘parkeren is een uitdaging’... Natuurlijk is een vierdeling een grove weergave van de werkelijkheid. Maar het helpt ons wel te begrijpen waarom sommige mensen best bereid zijn een paar euro te betalen voor een halfuur op een parkeerplaatsje aan de gracht, en anderen liever een P+R-terrein opzoeken en zich per bus naar het centrum laten pendelen.
Opgave voor de stad
Gewapend met deze wetenschap wordt gauw duidelijk dat er niet één parkeerstrategie is die succesvol is om de binnenstad bereikbaar te houden. En dat is goed nieuws, want het inzetten op verschillende oplossingen vergroot de totale ruimte om de binnenstad bereikbaar te houden. Parkeren langs de gracht hoeft niet persé onmogelijk gemaakt te worden. Maar vraag er wel een ‘dikke prijs’ voor. Geen punt voor hen die daar graag willen staan. Voor anderen zijn parkeergarages tegen het centrum aan een prima voorziening, en voor ook een behoorlijke groep mensen zijn P+R-plaatsen aan de stadsranden prima, mits natuurlijk gemakkelijk vervolg-vervoer beschikbaar is.
Prijsinstrument ondersteunt
Er wordt veel geklaagd over het dure parkeren. En de middenstand klaagt vrolijk mee; ondanks alle onderzoeken die het tegendeel bewijzen is het een hardnekkig misverstand dat de winkelomzet daalt als de automobilisten niet meer voor de deur kunnen parkeren.
Met een gedifferentieerde prijs voor een parkeerplaats kunnen we een en/en-beleid van ‘straatparkeren + parkeergarages + P+R/transferia’ ondersteunen en vermarkten. Nog een stap verder is het beprijzen van het rijden in de stad, zoals bijvoorbeeld in Londen en in de plannen van Amsterdam. Dat lijkt een draconische maatregel, maar is eigenlijk heel logisch als je afstapt van het idee dat ‘alles voor iedereen hetzelfde moet zijn’....
Durf
Rekening houden met hoe mensen heel verschillend in elkaar zitten, verschaft ons een heel palet aan bereikbaarheidsoplossingen. Een echt stevig beleid benut bovendien het prijsinstrument ten volle. Met de (hoge) opbrengsten van het centrum-parkeren kunnen we bijvoorbeeld fietsvoorzieningen en transferia financieren. Houden we onze binnensteden bereikbaar en blijft er voldoende ruimte voor bezoekers om winkels en andere bestemmingen te bereiken.
Een beetje (verkeers)techniek, een vleugje psychologie en een stevige dosis (politieke) durf is een goed recept om de bereikbaarheidsproblematiek het hoofd te bieden!
Als u meer wilt weten over dit onderwerp dan kunt u contact opnemen met Gerard Fidom via telefoonnummer 038-422 57 80.
